جهت از اولوالعزم محسوب ندارند » . جايى كه انبيا را در رجوع به عالم دنيا ، نسيان حاصل آيد ، امّت را حال چگونه باشد ؟ و در تذكّر عهد قديم روحانى ، از بعض اوليا منقول است كه فرمود : وقتى روح مرا مىآوردند به سجن بدن محبوس نمايند ، ملائكه سخريّه و استهزاء نمودند كه : ديگر اين بيچاره را مىبرند به عالم طبيعت محبوس و محجوب نمايند تا چه مخالفت‌ها نمايد ، و به چه عذاب‌ها معذّب شود ؛ از حضرت احديّت ندائى آمد كه : اى ملائكهء من ! استهزاء ننماييد از عباد من ، كه هرگاه در دنيا يك دفعه بر سر چاهى ، دلوى آب در كوزهء عجوزه‌اى نمايد ، بهتر از آن است كه شما هزار سال « سبّوح قدّوس ربّنا و ربّ الملائكة و الرّوح » « 18 » ذكر نماييد . و فوائد مواعظ و نصايح انبياء و اولياء عليهم السّلام بسيار است ؛ از آن جمله ، اشعار و اخبار عباد است بر زوال و فناى دار الغرور دنيا ، و مكر و خدعهء اين « عجوزهء شوهاء » « 19 » در فريفتن به حلىّ و حلل خود دلها را ، و بر آنكه نيست حقيقت دنيا مگر لهو و لعب نفسانى و زينت و زخارف موهومى ، كه : أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ « 20 » ، و منع از افتتان به آن ، كه : وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَ أَبْقى « 21 » ، و امر به اعراض از مفتونين به دنيا ، و غافلين از ذكر

--> ( 18 ) - چه بسيار منزّه و مقدّس است پروردگار ما و پروردگار فرشتگان و روح : « علل الشّرائع » 2 : 6 ، « التّهذيب » 2 : 123 ، « مصباح المتهجّد » : 85 ، « المصباح للكفعمىّ » : 127 ، « البلد الامين » : 44 ، « بحار الانوار » 18 : 355 ، 82 : 238 ، 86 : 272 ، 90 : 75 ( 19 ) - زن زشت و شوم ( 20 ) - به منهج اوّل ، صفحهء 506 رجوع شود . ( 21 ) - و ( تو اى رسول ما ) هرگز به متاع ناچيزى كه رونق زندگى دنياست ( و به كافران و جاهلان ) براى امتحان داده‌ايم چشم آرزو مگشا ، و رزق پروردگار تو بهتر و پاينده‌تر است : سورهء 20 آيهء 131